ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
1 | 2 | |||||
3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
نمایش کودک شاد و موزیکال و خانوادگی
گلدونه و کدوتنبل"
رزرو و هماهنگی: 09190709250
نویسنده و کارگردان: مهرداد قرآن کیش
گروه هنری تاک #مهرداد_قرآن_کیش #گروه_هنری_تاک
نمایش کودک شاد و موزیکال شنل قرمزی
نویسنده و کارگردان:
مهرداد قرآن کیش
گروه هنری تاک
#گروه_هنری_تاک #مهرداد_قرآن_کیش
مهرداد قرآنکیش، نویسنده و کارگردان نمایش کودک با بیان اینکه استمرار فعالیت هنرمندان این حوزه باعث شناخته شدن فرهنگسراها بهعنوان پاتوق تئاتر کودک شده است، از جای خالی تئاتر نوجوان در بستر فرهنگسازی برای جذب مخاطب بزرگسال گفت.
به گزارش ایران تئاتر، مهرداد قرآنکیش، نویسنده و کارگردان تئاتر کودک و همچنین سرپرست گروه هنری تاک است که فعالیت خود را از سال 1378 در عرصه تئاتر کودک آغاز کرد.
این هنرمند از اوایل آبان با دو نمایش کودک «شنل قرمزی» در خانه فرهنگ نور و «گلدونه و کدو تنبل» در فرهنگسرای ابنسینا میزبان مخاطبان است.
قرآن کیش درباره همزمانی دو اجرا گفت: «هر یک از اجراها با دو گروه کاملا مجزا و حرفهای تهیه و تولید شده است و همزمانی آنها از نظر تمرین و اجرا اثر منفی روی کیفیت آثار نداشته است.»
او ادامه داد: «شنل قرمزی» از نظر اسم با قصه برادران گریم مشابه است اما روایت جدیدی با محوریت صحبت نکردن کودکان با غریبهها را به نمایش میگذارد و در واقع نسبت به داستان اصلی تغییرات زیادی دارد.»
این هنرمند، همچنین با اشاره به داستان دیگر نمایشی که روی صحنه دارد، افزود: «گلدونه و کدو تنبل» نیز داستانی کاملا ایرانی دارد و به موضوع پرهیز از تنبلی میپردازد.»
قرآنکیش با بیان اینکه کار حرفهایاش را در مقام عروسکگردان نمایش کودک آغاز کرده است، گفت: «از اواخر دهه هفتاد و شروع کارم به عنوان عروسکگردان با کشف و شهودهای کار کودک، چگونگی ارتباط با مخاطبان و دنیای وسیعی که در این گونه نمایشی هست، آشنا شدم. از همان ابتدا تئاتر کودک را مانند یک دکترای تخصصی مورد توجه قرار دادم و به این گونه نمایشی به عنوان مسیری برای پل زدن به کار بزرگسال نگاه نمیکردم.»
او توضیح داد: «من و گروهم در ابتدا به تنها چیزی که فکر نمیکردیم، بحث درآمدزایی بود. ما آرام آرام با فضای کار و سبکهای متنوع آن آشنا شدیم و این موضوع باعث شد پیشرفتهای خوبی در تهیه و تولید نمایش کودک داشته باشیم.»
این نویسنده و کارگردان افزود: «برای کار کودک، قبل از توجه به بحث اقتصادی باید عشق، علاقه و مطالعه در این زمینه وجود داشته باشد. بسیاری از افراد تئاتر کودک را مقدمهای برای ورود به تئاتر بزرگسال میدانند یا گمان میکنند این حرفه درآمد خیلی بالایی دارد. اما پیش از هرچیز باید توجه داشته باشند که با این هنر میتوانند بسیاری از مسائل و مشکلاتی را که گریبانگیر کودکان هست یا در آینده خواهد شد، مرتفع کنند.»
قرآنکیش گفت: «تهیه و تولید تئاتر کودک در فرهنگسراها با حمایت مالی همراه نیست. به همین دلیل هم گروهها صفر تا صد کارشان از تهیه و تولید تا تبلیغات را به صورت مستقل برعهده میگیرند. با این وجود بسیاری از سالنها بدون اینکه کمکی در راستای امور تبلیغاتی نمایش داشته باشند، در درآمد حاصل از بلیتفروشی با گروه شریک میشوند.»
او با اشاره به سختیهای تولید نمایش کودک و اینکه فعالان این حوزه همیشه نگران جذب مخاطب هستند، توضیح داد: «ما هم خیلی دوست داریم مانند برخی از آثار کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و همچنین تالار هنر آثاری با دکورهای سنگین و پربازیگر داشته باشیم ولی از آنجاکه تمامی هزینهها برعهده گروه است، این موضوع برای ما امکانپذیر نیست و تمام تلاشمان را صرف تولید اثری باکیفیت با پایینترین هزینههای تولید میکنیم.»
او در پاسخ به سوالی درباره چگونگی معرفی و شناخته شدن فرهنگسراها به عنوان مکانی برای اجرای کار کودک، گفت :«فرهنگسراها از ابتدا برای کار تئاتر کودک ساخته نشده بودند و اصلا چنین برنامهای نداشتند. درواقع حضور هنرمندان به واسطه کمبود سالنهای اجرای نمایش کودک و استمرارشان در روی صحنه بردن این گونه نمایشی باعث شناخته شدن فرهنگسراها بهعنوان پاتوق نمایش کودک شد.»
این هنرمند ادامه داد: «از آنجاکه فرهنگسراها نزدیک به محل سکونت خانوادهها بودند، کم کم مخاطبان جذب برنامههای آنها میشدند. نمایشهای روی صحنه نیز از این قاعده مستثنا نبود. در اصل این هنرمندان قدیمی تئاتر کودک بودند که با تهیه و تولید آثار باکیفیت و استمرار در اجرا، باعث تبدیل برخی از فرهنگسراها به پاتوق این گونه نمایشی شدند وگرنه که این موضوع از قبل هدفگذاریشده نبوده است و همچنان بسیاری از این مکانها به این عنوان شناخته نمیشوند.»
او افزود: «در حال حاضر سرای محلهها و برخی از سینماها نیز میزبان اجرای نمایشهای کودک هستند. این امر که خانوادهها کمکم در کار تفریحاتی چون فیلم دیدن یا رفتن به شهربازی بتوانند به تماشای تئاتر کودک بنشینند، باعث شده تا تئاتر کودک جای خود را در جمع خانواده پیدا کند.»
به گفته این کارگردان، استمرار در اجرای نمایش کودک در فرهنگسراها باعث جذب مخاطب کودک با کمترین تبلیغات شده است و اگر تئاترهای بزرگسال هم بهصورت مداوم در این مکانها به اجرا بپردازند، قطعا مخاطب خود را پیدا خواهند کرد.
قرآنکیش در پاسخ به این سوال که «آیا این تداوم در اجرای آثار کودک و جذب مخاطبان این گروه سنی توانسته است در تربیت مخاطب تئاتر بزرگسال موفق عمل کند؟» گفت: «ما تلاش کردهایم تا تئاتر کودک باعث فرهنگسازی برای تربیت مخاطب تئاتر بزرگسال باشد. اما نبود تئاتر نوجوان، فاصلهای حلنشدنی بین تئاتر کودک و بزرگسال ایجاد کرده است.»
او تاکید کرد: «تولید تئاتر برای نوجوان به شدت نیاز به برنامهریزی و حمایت دارد. اگر تئاتر نوجوان هم قوی شود و پا بگیرد، قطعا تماشاگر تئاتر کودک به تماشاگر تئاتر نوجوان و سپس بزرگسال تبدیل خواهد شد و این فرهنگسازی همینطور ادامه پیدا خواهد کرد.»
کارگردان نمایش «شنل قرمزی» افزود: «فرهنگسازی تئاتر نوجوان باید از سوی آموزش و پرورش با همکاری و همیاری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در مدارس انجام شود تا نوجوانان آرامآرام طعم تئاتر را بچشند.»
او گفت: «در این دوره سنی، نوجوانان آنقدر درگیر درس، دانشگاه یا فضای مجازی و دیگر مسائل هستند که تئاتر در اولویت تفریحاتشان نیست. آنها بیشتر ترجیح میدهند با دوستان و همسنوسالهای خود همراه شوند. اگر هم به سالن تئاتر میروند برای تماشای آثار بزرگسال است، درحالیکه موضوعاتی که آنها درگیرش هستند، بسیار زیاد و گسترده هستند و اگر در تئاتر به شکل درست ساخته و پرداخته شوند، قطعا جذب آنها خواهند شد.»
قرآنکیش در پایان سخنانش گفت: «ما به عنوان هنرمندان فعال در عرصه تئاتر کودک، بچهها را تا مقطع چهارم و پنجم دبستان برای تماشای تئاتر آماده میکنیم ولی پس از آن، نباید بچهها به حال خود رها شوند. همانطور که در شهربازی برای همه گروههای سنی بازی در نظر گرفته شده است، تئاتر هم باید برای تمامی گروههای سنی تولید و مورد توجه قرار بگیرد.»
گفتوگو: نگار امیری
مهرداد قرآن کیش
گروه هنری تاک
#مهرداد_قرآن_کیش